Twee weken geleden is een nabestaandengroep ‘afgerond’. Al is afronden geen goed woord. Het is het moment waarop zichtbaar wordt wat er is gegroeid. In een groep mensen die elkaar hebben durvenRead More…
Verdriet kwam gisteravond op de thee zoals ze vaak eerder heeft gedaan maar ik liet haar deze keer niet binnen Ik hield haar tegen bij de deur “Ik ga naar vrienden”, zeiRead More…
Lotgenotengroepen: waar verlies taal krijgt Rouw vraagt om ruimte. Niet om oplossingen, maar om erkenning. In een lotgenotengroep gebeurt precies dat: mensen die elkaar niet kennen, maar wel hetzelfde missen, vinden woordenRead More…
Dag van de Zorg & Verpleging. Fijn dat Coöperatie Boer en Zorg (CBZ) hiervoor aandacht heeft en de leden, en dus ook mij als zorgaanbieder, in het ☀️ zet! 🙏 # CoöperatieRead More…
Samen met mijn moeder Agnes Nijbroek naar de vertelling ‘Mijn vader, de Poolse soldaat’ geweest. Een dubbele herkenning. Voor mijn moeder die uit eigen ervaring kan vertellen over WO II. En mijnRead More…
𝐇𝐄𝐓 𝐊𝐈𝐍𝐃 𝐈𝐍 𝐉𝐎𝐔 Er was eens een kind dat leerde om niet te veel te vragen. Niet te veel ruimte in te nemen. Niet te veel te voelen, niet te veelRead More…
Poppenspeler van Warschau Adembenemend, ademloos en ontroerend. Een indrukwekkende muzikale vertelvoorstelling door Trio Wilde Eend. Een waar gebeurd verhaal van moed en overlevingskunst. Ik kende het verhaal uit de tijd toen ikRead More…
Wanneer zie ik je weer? Wat een bijzondere middag! Informatief en leerzaam. Rouw om het rauwe van ouderverstoting als ouders vertellen dat ze geen contact meer hebben met hun kind(eren). Luisteren. HerkenningRead More…
Klik hier en bel Esther