Voor het vierde jaar op rij was ik in de Prignitz πŸ˜€, een niet toeristisch en dunbevolkt gebied ten noordwesten van Berlijn. Daar is nog ruimte, rust en veel natuur 🌳🌲🌿 Daar wordt het ritme van mijn dag bepaald door de haan πŸ“ en het klokluiden πŸ”” om 12.00 en 18.00 uur. Daar kom ik bijna niemand tegen, hoor ik de vogels πŸ¦β€β¬›πŸ¦, zie ik wild🦌en dierenπŸ¦”πŸΏπŸ¦‹πŸŒπŸ, en word ik door elkaar geschud op de keienwegen en met de fiets πŸš΄β€β™‚οΈ niet altijd goed toegankelijke paden. Daar kan ik ver weg kijken door de uitgestrektheid van de landerijen bebouwd met voornamelijk mais 🌽 en granen🌾 en omdat er veel braak ligt. Soms mis ik de koeien en het geordende van NL, dan is het tijd om een uitstapje te maken en de ‘bewoonde wereld’ met musea, oude kernen, winkeltjes, terrasjes en restaurantjes op te zoekenπŸ¦πŸ¨πŸ«–β˜•οΈπŸ°πŸ½πŸ· Maar dan vooral gauw weer terug naar mijn vakantiehuisje, waar altijd een goed boek πŸ“– ligt te wachten πŸ“š De vakantie is omgevlogen! Wat was het fijn! ❀️