Begeleiding bij verlies en rouw, Spreekster bij uitvaarten

Mijn blogs

Ik ben begonnen met het schrijven van blogs puur als hobby. Dit heeft tal van verhaaltjes opgeleverd. Vooralsnog waren het stukjes voor en over mezelf. Ik heb ze op mijn website geplaatst zodat u mij alvast een beetje kunt leren kennen.

Ik lees zelf graag columns die mij het gevoel van herkenning geven. Ook leef ik graag mee met het reilen en zeilen van een ander. Als hobbyblogger zal ik ook dit soort stukjes schrijven. Over zaken die mij bezig houden. Of over wat ik beleefd heb. Die blogs vindt u onder de subcategorie 'Mijn privéleven'. Ook zal ik schrijven over werk gerelateerde thema's. Over rouw, verdriet, (leren) loslaten, angst, gemis en pijn, burn-out, rouw na overlijden. Over mijn manier van werken. Over de uitvaartwereld. Deze blogs vindt u onder de subcategorie 'Mijn werk'.

Wilt u reageren op een blog? Ik zie uw reactie graag tegemoet. Gebruik daarvoor het contactformulier.

kerst

maandag 22 december 2014 

De stoomboot is nog maar net vertrokken of de eerste kerstversieringen zijn al te zien. Kerstfolders vallen in de loop van de week op de deurmat. Uitnodigingen om de dagen samen door te brengen worden verstuurd. Er wordt nagedacht over de feestdis en er worden boodschappenlijstjes gemaakt. Feestelijke kleding gekocht. De sfeer van samenzijn en gezelligheid groeit. Maar het gemis van die dierbare overledene groeit ook.

Lees meer: Kerst zonder jou

wereldlichtjesdatum

dinsdag 9 december 2014 

Op de tweede zondag in december staan we wereldwijd stil bij het overleden kind. Op deze donkere dag steken we een kaarsje aan. Een warm lichtje om de kou in het hart van hen die een kind verloren, wat te verwarmen. Om de naam te noemen, en herinneringen op te halen. Om samen stil te zijn. En om samen te delen. Troostende woorden bij een vlammend lichtje. Zo wordt het letterlijk - en hopelijk ook figuurlijk - een beetje lichter voor mensen die een kind verloren zijn.  

Ook in Nederland wordt op verschillende plaatsen stil gestaan bij dit ritueel. Steekt u op zondag 14 december ook om 19.00 uur een kaarsje aan?

 

 

 

 

MH17

maandag 10 november 2014 

Vlucht MH17. Beelden gingen de hele wereld over. Beelden die nog steeds op mijn netvlies staan.

Lees meer: Brok in de keel

allerheiligen

vrijdag 31 oktober 2014 

In de aanloop naar Allerzielen op zondag aanstaande, heeft de KRO een herdenkingsplek ingericht op het Centraal Station van Amsterdam. In dit kapelletje kunnen treinreizigers een kaarsje branden voor hun overleden dierbare. 
’s Avonds, in de serie ‘Voor wie steek jij een kaarsje op?’ op NPO2, zendt de omroep een reportage uit waarin passanten vertellen voor wie zij hun gedachtenis levend houden. 
Is het voor u troostrijk om deze week, of op de dag van Allerzielen, stil te staan bij uw dierbare overledene? Om door het noemen van de naam van uw dierbare overledene zijn naam levend te houden? Om zo in het verdriet en gemis weer even verbonden te zijn met uw dierbare? 

Hoe staat u stil?

monstertruck

maandag 29 september 2014 

Een feestelijke, mooie, warme najaarszondag in Haaksbergen. Er is kermis, en er is veel volk op de been. Veel ouders met kinderen. Er is een show met stuntauto’s, geweldig en indrukwekkend om te zien. Maar de stunt, die het hoogtepunt van de show moet worden, loopt verkeerd af: de monstertruck rijdt het publiek in.

Lees meer: Truck wordt monster

heart-1187266 1280

dinsdag 22 juli 2014 

Berichten over de vliegtuigramp in de Oekraïne worden steeds ‘positiever’. De lichamen zijn onderweg in een gekoelde trein naar Charkov. De Veiligheidsraad heeft unaniem een VN-resolutie aangenomen waarin het neerhalen van vlucht MH 017 in Oekraïne wordt veroordeeld. Vandaag is er overleg in Brussel met als doel om sancties tegen Rusland uit te breiden. Allemaal stapjes vooruit, met uiteindelijk de hoop dat de lichamen kunnen worden geïdentificeerd en dan aan de nabestaanden kunnen worden vrijgegeven. Dan kunnen ze in ieder geval nog op een waardige manier afscheid nemen van hun geliefde(n).

Maar dan. Dan begint het voor hen. Hoe kunnen wij hen helpen? 

Lees meer: Rouw

moeten

dinsdag 8 juli 2014 

Het valt me op dat we zoveel moeten. We zijn druk. We moeten veel, en het liefst ook nog alles tegelijkertijd. We moeten dit of dat nog doen, daar of daar nog aan denken.

Lees meer: Moeten

Kris en Lisanne

donderdag 26 juni 2014 

Het vreselijk nieuws van de vermissing van Kris Kremers en Lisanne Froon is al weken voorpaginanieuws. Nu vast is komen te staan dat de meiden zijn omgekomen, willen de ouders (en andere nabestaanden) graag weten wat er is gebeurd. Begrijpelijk. Invoelbaar. Het zal je als ouders maar gebeuren dat je kind vermist wordt. En dan na wekenlange onzekerheid dit bericht krijgt. Ik leef met ze mee en wens ze heel, heel veel sterkte!

Lees meer: Kris en Lisanne

happy-1992300 1280

zondag 11 mei 2014  

Bloemen, een geurtje, een boek, wat lekkers, een mooi ingelijste foto, een sieraad of een zelfgeknutseld kadootje, het maakt haar niet uit, ze zal blij verrast reageren. Ze weet dat deze verrassing met liefde en aandacht is uitgezocht of gemaakt, en dat is het allerbelangrijkste. Wie zij is? Moeder. Uw moeder? Mijn moeder? U zelf?

Lees meer: Moederdag

aswoensdag

woensdag 5 maart 2014 

Het carnavalvieren zit erop, vandaag is het aswoensdag. Zelf ben ik geen groot liefhebber van dit grote verkleedfestijn, en zal ik ook niet kerkelijk stil staan bij het begin van de vastentijd. Maar nu de maskers afgaan, en men weer over gaat tot het leven van alle dag, vind ik vandaag wel een mooie symbolische dag. “Stof ben je, en tot stof zul je wederkeren.” Dat wordt gezegd als iemand vanavond een askruisje ‘gaat halen’. Het zijn woorden uit de bijbel, woorden die gebruikt worden als God Adam en Eva uit het paradijs verjaagd nadat ze van de verboden vrucht hebben gegeten (Genesis 3). De woorden herinneren ons aan de kwetsbaarheid van ons bestaan. Aan onze eigen vergankelijkheid.

Lees meer: Aswoensdag

valentines-day-2053371 1280

vrijdag 14 februari 2014 

Valentijnsdag. Het feest van de liefde... De reclamefolders of de winkels helpen ons herinneren dat deze bijzondere dag er aan komt. Maar als je een geliefde verloren hebt, is Valentijnsdag nooit meer hetzelfde… Ondanks de lijfelijke afwezigheid voel je de liefde voor de overleden dierbare. Misschien juist wel op zo’n dag als vandaag. Ook al is je hart gebroken of ben je diep in rouw, je kunt Valentijn vieren. De liefde gaat namelijk over grenzen van de dood heen. Sluit je ogen maar. Zie je de persoon die je zo mist voor je? Je hart wordt warm. Begint sneller te kloppen. Misschien komen er tranen. Tranen van gemis. Van verdriet en pijn. Maar omdat de liefde nog zo duidelijk is te voelen, en door je lijf stroomt, kan ook deze Valentijnsdag een bijzondere dag zijn… Een hele bijzondere dag, vol dierbare en dankbare herinneringen van jullie liefde. 

kerstgedachte

zondag 22 december 2013
  

In deze zo donkere dagen voor Kerst zag ik steeds meer lichtjes verschijnen. Kerstbomen, zowel binnen als buiten, zijn prachtig verlicht. Kerststerren, -klokken en kaarsen; zouden we het donker op deze manier willen verdrijven? Lekker warm en gezellig thuis, uitkijkend naar Kerst, bereiden we ons voor. Voor op wat? Wat zoeken wij in deze dagen? Gezelligheid? Huiselijkheid? Zoeken we naar licht? Licht in ons leven? Maar dat licht is niet tastbaar. Dat is alleen te vinden in je hart. In die stilte vind je je Bron, je doel in het leven. Je allerdiepste kern in het licht zetten, en daarin verwachten en aangeraakt worden, dat is bijzonder. Dat is wat ik jullie toewens! Fijne Kerstdagen! 

engel

zondag 3 november 2013 

Deze week is het de week van Allerzielen. In kerken, op begraafplaatsen en op tv wordt stil gestaan bij de mensen die ons ontvallen zijn. Ook ik heb een aantal herinneringsmomenten bekeken of ‘bezocht’ en voor mijn overleden dierbaren een kaarsje opgestoken of een lichtje laten branden. 

Lopend langs laatste rustplaatsen liep ik langs mensen die ooit geleefd hebben.

Lees meer: Herinneren

hand

vrijdag 4 oktober 2013  

Opnieuw ben ik geraakt en verdrietig. De afgelopen weken zijn er weer kinderen door een ouder vermoord. Onlangs nog in Schoonloo, nu weer in Apeldoorn. Eerder dit jaar was er veel aandacht voor Ruben en Julian, de kinderen waarnaar in mei twee weken is gezocht en die uiteindelijk vermoord terug werden gevonden.

Het is zo tegennatuurlijk dat ouders hun kinderen doden. Wat is er gebeurd dat ogenschijnlijk gewone mensen geen andere weg meer zien dan hun eigen kind(eren) het leven te ontnemen? Wat maakt dat kinderen door de (v)echtscheiding van hun ouders geen veilig thuissituatie meer hebben en het met de dood moeten bekopen? Wat kunnen wij als samenleving doen om dit soort familiedrama’s te stoppen?

knutselkado

donderdag 13 juni 2013 

Aanstaande zondag is het Vaderdag. Ik zie een gezinnetje voor me. Ontbijt op bed. Kinderen die een werkje op school gemaakt hebben voor papa. Al jong krijgen kinderen aangeleerd dat deze dag een bijzondere gelegenheid is om je vader te eren. Om je vader te laten weten dat hij zo speciaal voor je is.  

Vaderdag kent ook zijn schaduwkanten.

Lees meer: Vaderdag

lichtpuntje

maandag 13 mei 2013
 

Vandaag stond deze spreuk ‘Zonder hoop op licht valt er in het donker niet te leven’ op het kalenderblaadje. Of zoals mijn moeder zegt: ‘t is nog nooit zo duuster ewest of ‘t wordt wal weer lecht. Ik heb in moeilijke periodes vaak aan haar woorden gedacht, en ik kan nu zeggen: deze uitspraak klopt.

Lees meer: Zonder hoop op licht valt er in het donker niet te leven

laatste uur

vrijdag 5 april 2013 

Ik heb met mijn moeder, zussen, schoonzus en vriendinnen een doorgeefsysteem van (dames)bladen. De meest uiteenlopende titels zitten er tussen, maar in hoofdzaak veel Libelles en Margrieten. Voordat ik ze ontvang, hebben ze al een hele weg afgelegd. Zodoende lees ik in de zomer over de winter. Of in 2013 nog over de mode van 2012. Maar dat deert mij niet. Even zo goed lees ik ze van begin tot eind door. Zo maak ik mijn hoofd leeg net voor het slapengaan na een drukke avond. Of pak ik mijn rust tussen de werkzaamheden door. Een column van Anne-Wil, Wieke of Anita Witzier neemt me even mee in hun wereld, hun leven of ervaringen. 

Vandaag las ik in de column van Annette Heffels over Hora Final. “Het laatste uur”. Een theatervoorstelling in Amsterdam gespeeld in samenwerking met vijf jonge dansers en acteurs uit de favela’s, de krottenwijken van Sao Paulo, Brazilië. In totaal tien jonge mensen die kleur en vorm geven aan hun gedachten en gevoelens. Thema: wat zou jij doen als je nog maar een maand, een week of zelfs maar een uur te leven had?

Lees meer: Het laatste uur

labyrinth
Witte Donderdag, donderdag 28 maart 2013 

Vanmorgen heb ik mijn boodschappen ingeslagen voor de komende dagen. In de winkel zie ik veel groene en gele kleuren. Alsof de supermarkt mij wil overtuigen dat het binnenshuis in ieder geval lente is. En lente is vrolijk. Lente is zacht, en warm. Willen ze mij gezelligheid laten kopen? Overhalen om meer te kopen dan ik nu (voor Pasen) nodig heb? 

Overal zie ik kuikentjes en haasjes. Het lijkt wel of ze hier al aan het verstoppertje spelen zijn. En paaseitjes, ja, ik zou ze eens vergeten te kopen. Pasen zonder eitjes kan niet. Geen krulhazelaar met eitjes als versiering?  Geen paaseitjes om te snoepen? De stelling met eieren staat duidelijk aanwezig te zijn: je eet er toch wel zoveel als je kunt of eigenlijk nog net eentje meer? Mij bekruipt de vraag: wat is dit voor poppenkast? Waar gaat het om met Pasen?

Lees meer: Pasen

bladeren

donderdag 14 maart 2013 

Gisterenavond was ik op een lezing met als thema: Euthanasie en Palliatieve Sedatie. Een goede dood of goed sterven.  

De twee artsen die waren uitgenodigd hebben op dit werkterrein hun sporen ruimschoots verdiend. Zij liepen voorop om deze thema’s in Nederland bespreekbaar te maken en vooral om het wettelijk te kaderen. Ze geven regelmatig lezingen om voorlichting te geven.  

Wat is Palliatieve sedatie?

Lees meer: Euthanasie en Palliatieve Sedatie

schilderen

vrijdag 22 februari 2013  

“Schilderen, in kleuren weergeven wat je voelt, is bevrijdend en kan iedereen. Schrijven, opschrijven wat je doormaakt, wat er door je heen gaat, is verven met woorden. Een homp klei, een brok steen, een stuk hout zal jouw vorm aannemen. Niet alleen het kunstwerk dat je maakt telt. Het roerende resultaat ben jij.  Het op deze manier omgaan met materie kan opluchting en verlichting geven. Denk er maar eens over na welke primaire kleuren je zou gebruiken om uitdrukking te geven aan hulpeloos verdriet, woede, agressie. Wat is de kleur van de hoop?”

Lees meer: Toekomst

vrijdag 15 februari 2013 

De mythologische figuur Atlas is door Zeus naar het einde van de wereld gestuurd, naar de grens van Nacht en Chaos. Zeus veroordeelde Atlas daar op die plek te blijven en eeuwig het hemelgewelf op zijn schouders te dragen. Is dat de reden dat het beeld van Atlas vaak op de gevel van een gebouw te vinden is? Ik zeg meestal dat hij de wereldbol draagt, of hemel en aarde. In ieder geval draagt hij voor mij duidelijk een last.

(foto gevonden op www.goeievraag.nl)

Lees meer: Atlas

goudvis

maandag 28 januari 2013 

Deze keer een blog voor de jongere lezers en hun ouders. 

Mijn vis Bubbel is dood. Het beestje heeft een paar dagen langzaam rondgedreven op zijn rug, hapte af en toe nog naar zuurstof, en ging uiteindelijk dood. Hij heeft maar drie  weken bij Blub in de aquariumbak doorgebracht. Ze speelden samen verstoppertje onder de glazen steentjes. Gezellig dreven ze naast elkaar op de stroming van het pompje. Of luierden ze in de takjes groen. Eén van de zijkanten van de bak was voor Bubbel een spiegel, waardoor hij steeds maar weer met zijn koppie langs die zijkant zwom. Om zichzelf een kusje te geven? Blub is nu alleen. Ik merk niet dat hij verdrietig is, maar hij zwemt wel heel veel voor “de spiegel” heen en weer…

Lees meer: Bubbel

christmas

maandag 24 december 2012  

Ik ben zoals elk jaar weer bedolven onder de aanbiedingen. De reclame biedt de mooiste cadeaus aan, de parfum ruik je als het ware vanaf je televisiescherm, en de juwelen schitteren je tegemoet.

Lees meer: Kerst

sinterklaas

woensdag 5 december 2012 

Vijf december, het is een actualiteit,

het is weer Sint en Pietentijd.
Maar als het verdriet om je geliefde je hart beroert,
dan voel je je leeg, of zelfs totaal gevloerd.
Misschien huil je in het midden van de nacht,
voorzichtig, stilletjes en heel zacht.
Voor jou mag Sint wel een jaartje overslaan,
of in ieder geval jouw deur voorbij gaan.
Maar wanneer de dag begint,
en iedereen om je heen uitkijkt naar die lieve Sint,
maak ook jij je hopelijk klaar voor deze bijzondere dag,
en is er in je verdriet ook (even) plaats voor een (glim)lach. 

eenzame uitvaart

woensdag 14 november 2012 

“Iedereen kent ze, 
de grauwe ruiten die als doffe ogen in de gevels hangen, 
de gesloten leden, de moeie lappen waarachter onzichtbare mensen wonen.
Iedereen kent ze, 
de onzichtbare mensen die op banken en bedden liggen, 
achter deuren zonder naam erop,
iedereen kent ze, 
de deuren,
de ramen, 
niet de mensen.”

Lees meer: Eenzame uitvaart

autumn

maandag 5 november 2012 

Jarenlang moest ik eerst naar de supermarkt om mijn krantje te kopen, omdat  daar waar ik gewoond heb, geen kranten werden bezorgd. En nu pak ik hem gewoon uit de brievenbus; nog elke ochtend geniet ik daar van. Net uit bed nestel ik me dan op mijn lievelingsplek aan de grote tafel in de erker, vanmorgen is dat niet anders. Ik spel als altijd alle nieuws, en daarbij horen voor mij ook de rouwadvertenties. Een lieve, zachtaardige jongen kijkt me olijk aan, daarom is de schok des te groter als ik de kennisgeving ernaast lees:

“Lieve pap en mam, 
Ik ben mijn hele leven bespot, getreiterd, gepest en buitengesloten. Jullie zijn fantastisch. 
Ik hoop dat jullie niet boos zijn. 

                                                           Tot weerziens, Tim.”

Lees meer: Rouwadvertentie

spin

zondag 4 november 2012 

Het is herfst, maar vandaag was het nog een heerlijke nazomerse dag. Ik was op het voetbalveld, en met de zon in de rug heb ik genoten van de voetbaltalenten van mijn neefje. Er waren meerdere familieleden, en met ons allen hebben we de zonnekracht aanbeden. Met de kleurige herfstschakeringen op de achtergrond, en in de wetenschap dat de weersomslag er aan komt, hebben we ons door de zomerse glorie laten warmen. Meerdere malen hebben we tegen elkaar gezegd hoe lekker het is om zó langs de zijlijn te staan.

Ik ben nu net thuis; gezeten op de bank en met een mok thee erbij heb ik nog van de laatste zonnestralen genoten. Het zonnetje scheen nog zo lekker op mijn gezicht, dat een dutje doen even verleidelijk werd. Maar ik kreeg gezelschap, en wel van  mevrouw kruisspin. In de hoek van één van de ramen was zij druk bezig in haar web. Mijn fascinatie was gewekt. Omdat de spin buiten was, maar ook omdat ik weet dat deze spin kippig is en mij niet zal zien, durfde ik iets dichterbij te komen. Ze had een heerlijk hapje gevangen, en was nu druk bezig haar eten te verorberen.

Lees meer: Het web

candles

zaterdag 3 november 2012

“We steken een kaars aan, 
een klein vuur, een licht 
als teken van warmte
die jij verspreidde. 
Licht van je liefde. 
Licht van je denken.
Licht van je leven, 
jouw leven met ons.
Moge jouw licht 
ons blijven verlichten. 
Zo zal jouw licht 
ons blijvend verbinden
en troosten.”

Lees meer: Licht voor onze dierbaren

blog 4

dinsdag 9 oktober 2012 

We krijgen nog een laatste opdracht, die we per mail insturen. Uiteraard moet dit het beste blog worden dat ik tot nu toe heb geschreven. Met alle gereedschap dat ik heb gekregen timmer ik nu zo een blog in elkaar…  

Ik blijf nog even bij het thema uitvaart, daar zal ik nog vaker over schrijven. Deze keer wil ik iets vragen aan kinderen. 

Heb jij wel eens nagedacht waar je naar toe gaat als je dood bent? Of als je oma dood gaat, wat er dan met haar lichaam gebeurt?

Lees meer: Bloggen 4

Subcategorieën